ميهن دانلود با افتخار تقديم ميکند .:.www.MihanDownload.com.:.
مترجم : بيرنگ WWW.Facebook.com/JGhanbar
صداي آدولف هيتلر در هنگام سخنراني
آدولف هيتلر
رهبر کشوري با فرهنگ غني و قديمي در قلب اروپا
مردي که قدرت درک مناسبات انساني متعارف را نداشت
در وجودش نه تنها اثري از رحم و شفقت نبود که لبريز از کينه و عداوت نيز بود
"شايد بعضي از شما قادر به بخشيدن من "
"بخاطر از بين بردن حزب مارکسيست نباشيد"
"اما دوست من... من تمام احزاب ديگر را هم از بين بردم"
"هيچکدام از آنها ديگر وجود ندارند"
در اين سخنراني که مدت ها پيش از آغاز جنگ جهاني دوم انجام شده
هيتلر درباره مخالفان سياسي خود با بي رحمي و خصومت صحبت ميکند
وي در سخنراني هايش بارها از کلمه "ورنيشتت" که در آلماني به معناي "نابود شده" است، استفاده ميکرد
'Vernichtet!
'Vernichtet!'
در واقع کينه و عداوت هيتلر بود که منجر به هولوکاست شد
و هرچند تمايل هيتلر به فتح و پيروزي، بيشتر اروپا را به ويراني کشاند
اما در عين حال، اين مرد لبريز از خشم و نفرت از جانب ميليون ها آلماني پرستيده ميشد
اينجا....در کوهستان هاي جنوبي آلمان و در طي دهه 1930
مکاني شبه زيارتي قرار داشت
در دامنه هاي کوه اوبرسالزبرگ، منزل آدولف هيتلر قرار داشت
که برگهوف ناميده مي شد
و اين طرز فکر بسياري از مردم آلمان آن دوره درباره وي است
"من شخصا احساس مي کردم که با مردي مواجه هستم"
"که به خود و منافع و خواسته هاي فردي اش فکر نميکند"
"و تنها دغدغه وي، بهبود وضع مردم آلمان است"
(سخنان جوتا روديگر - يکي از هواداران حزب نازي در دهه 30 در مصاحبه با بي بي سي)
اين فيلم با مرور و بررسي نظرات و ديدگاه هاي افرادي که در طي آن دوره زندگي ميکردند
و بسياري از آنها در طي 20 سال گذشته با بي بي سي مصاحبه و گفتگو کرده اند
به بررسي چرايي جذابيت بيش از اندازه هيتلر براي اين افراد مي پردازد
آقاي اميل کلين (يکي از هواداران حزب نازي در دهه 20) در گفتگو با بي بي سي ابراز کرد که اين مرد، چنان جذبه و کاريزمايي
از خود نشان مي داد که مردم به آنچه وي مي گفت واقعا ايمان داشتند
اما واقعيت اين است که هيتلر به هيچوجه ملت آلمان را هيپنوتيزم نکرده بود
و ايجاد چنين کاريزمايي بين او و حزب اش با مردم آلمان، پيشينه اي دارد
که نشان مي دهد اين امر به شکل متقابل بوقوع پيوست
هيتلر مي گفت آن دسته از آلماني هايي که وي آنها را از لحاظ نژادي، آريايي خالص مي ناميد
بهتر از ديگر نژادها هستند و بسياري از آلماني ها نيز به اين گفته اعتقاد داشتند
هيتلر هميشه سرشار از نفرت و کينه بود
و به شکلي رفتار ميکرد که بتواند با ميليون ها آلماني ارتباط احساسي و معنوي برقرار کند
و براي نيل به اين منظور توانسته بود
چنان سطحي از جذابيت کاريزماتيک را بوجود آورد
که تقريبا ميتوان گفت که نمونه مشابه ديگري در تاريخ نداشته است
کاريزماي سياه آدولف هيتلر ارائه ديگري از سايت ميهن دانلود Www.MihanDownload.Com
مترجم : بيرنگ birang.1357@yahoo.com WWW.Facebook.com/JGhanbar
در شهر مونيخ واقع در جنوب آلمان
و در سال 1913، منزل يک اطريشي خارجي 24 ساله قرار داشت
که هيچکس در آن زمان، آينده خاصي براي وي متصور نبود و اين شخص کسي نبود جز
آدولف هيتلر
او اطاقي از يک خياط اجاره کرده بود
و براي امرار معاش اقدام به کشيدن نقاشي هايي از شهر مونيخ
براي توريست ها مي نمود
در آن زمان، هيتلر بخاطر اينکه آرزوهايش براي اينکه هنرمندي بزرگ بشود تحقق نيافته بود
دچار سرخوردگي و خشم زيادي بود
هم اطاقي سابق وي
آگوست کوبيزک، روحيه او در آن زمان را چنين تشريح ميکند:
"انگار سيلي از نفرت درون روح او جريان داشت و خشم خود را سر هرچيزي خالي مي کرد"
و تقريبا ميتوان با اطمينان گفت که اگر يک واقعه خاص در تاريخ جهان بوقوع نمي پيوست
هيتلر يک نقاش گمنام باقي مي ماند.... و اين واقعه مهم
جنگ جهاني اول بود
هيتلر به عنوان يک سرباز معمولي در چبهه هاي جنگ فرانسه جنگيد
هيتلر در خاطرات خود از جنگ جهاني اول مي نويسد : "در چپ و راست ما گلوله هاي شرپنل منفجر مي شدند
"و در ميان ميدان نيز نفير گلوله هاي انگليسي به گوش مي رسيد"
"اما ما اهميتي نمي داديم"
"تمام ما تنها يه هدف و آرزو داشتيم:"
"اينکه به هر قيمتي شده"
"ورق را در ميدان جنگ به نفع خودمان برگردانيم"
هرچند هيتلر بخاطر ابراز شجاعت موفق به کسب مدال صليب آهني شد
اما هم قطارانش او را فردي مرموز و در عين حال خاص مي شناختند
يکي از همرزمان او به نام بالتازار براندماير مي گويد
"در هيتلر چيزي خاص و مرموز وجود داشت"
اما جنبه شگفت انگيز ماجرا اين است که بسياري از خصوصيات هيتلر
که باعث خاص بودن وي براي همرزمانش شده بود
خيلي زود به وي کمک کرد تا براي هزاران نفر از مردم آلمان جذاب و کاريزماتيک شود
در شخصيت هيتلر هرگز تغيير خاصي رخ نداد اما
با شکست آلمان در جنگ، تغييرات زيادي در شرايط و وضعيت جامعه آلمان بوقوع پيوست
جنگ در ماه نوامبر 1918 خاتمه يافت
جنگي که بيش از دو ميليون آلماني در آن کشته شده بودند
و تنها چيزي که از مرگ آنها نصيب کشور آلمان شده بود
شکستي مفتضحانه بود
از تبعات برجسته شکست آلمان در جنگ، شورش هاي متعددي بود
که در خيابان هاي شهرهاي مختلف آلمان جريان داشت و نهايتا منجر به انقلابي سوسياليستي در برلين گرديد
بعضي از رهبران اين انقلاب، يهودي بودند
و اين امر در واقع يکي از ريشه هاي اصلي نفرت و يهودستيزي
بويژه در بين بسياري از سياستمداران دست راستي آلمان بود
آهنگ انقلابي آلماني
هزاران تن از سربازان سابق اقدام به راه اندازي گروه هايي شبه نظامي
به نام فريکورپ نمودند تا با انقلاب مبارزه کنند
و اين فريکورپ ها داراي عقايد و افکاري بودند که
هيتلر بعدها همانها را به عنوان مبناي ايدئولوژيک خود برگزيد
بسياري از فريپکورپ ها به شدت ضد يهود بودند
و قويا اعتقاد داشتند که يهودي ها هم مسبب گسترش کمونيسم
و هم مسئول شکست آلمان در جنگ هستند.
و حتي يکي از بدنام ترين گروه هاي فريکورپ اقدام به انتخاب نشاني براي خود کرد
که در اصل، نمادي نژادپرستانه به نام هاکنکروز
يا سوآستيکا (هر دو به معناي صليب شکسته) بود
اعضاي فريپکورپ، رهبران شان را پيشوا مي ناميدند
و بسياري از افراد بدنام حزب نازي در واقع از اعضاي همين فريپکورپ ها بودند
افرادي نظير هاينريش هيملر که بعدها رئيس اس اس شد
گريگور اشتراوسر
يکي از مهم ترين رهبران اوليه حزب نازي
و رادولف هس.... که بعدها فرمانده اردوگاه آوشويتز شد
اما هيتلر عضو هيچ فريپکورپي نبود.او به مونيخ بازگشت
در حاليکه از شکست در جنگ سرخورده بود و ديگر اميدي به ادامه حضور در ارتش نداشت
و به نظر ميرسيد که آشفته و بي هدف است
کاپيتان کارل ماير از آشنايان هيتلر در سال 1919 درباره وي ابراز مي گويد
'This time, Hitler was ready to throw in his lot with anyone
"که مهرباني او را نشان ميداد"
"زمانيکه من براي بار اول با او ديدار کردم شبيه سگي ولگرد و خسته بود"
"که به دنبال صاحب مي گشت"
اما ماير در هيتلر خصوصياتي نيز مشاهده کرد که ميتوانست به پيشرفت وي کمک کند
و بدين خاطر تصميم گرفت به آموزش هيتلر به عنوان يک عنصر تبليغاتي بپردازد
هيتلر براي گذراندن يک دوره کوتاه مدت به دانشگاه مونيخ فرستاده شد
و سپس شروع به بيان سخنراني هاي جناح راست براي هم قطارانش نمود
که در آنها راجع خطرات کمونيسم هشدار مي داد
و از اين زمان به بعد بود که تفکر و شخصيت واقعي هيتلر
نمود پيدا کرده و شروع به متبلور شدن نمود
اما اينکه چه تعداد از اين عقايد از قبل در هيتلر وجود داشته
هنوز در معرض ترديد قرار دارد
اما آنچه با اطمينان گفت اين است که در تابستان 1919
او درباره اعتقادات و اهدافش به يقين رسيد
هيتلر در نامه اي که در سپتامبر 1919 نوشته است
خواهان حذف يهوديان از آلمان
و حضور يک حکومت قدرتمند ملي شده بود
در اين زمان، هيتلر 30 ساله احساس ميکرد که ماموريت خود در زندگي را پيدا کرده
و اين ماموريت، نخستين وجهه و جذبه کاريزماتيک وي را شکل داد
هيتلر به حزب کارگران آلمان پيوست
که در آن زمان، يکي از گروه هاي کاملا دست راستي در مونيخ بود
و شروع به سخنراني هايي در گردهمايي هايي که در تالارهاي صرف آبجو برگزار ميشدند، نمود
سخنراني هايي که امروز براي ما، بسيار تند و نمايشي به نظر مي رسند
در ان زمان باعث شهرت سريع هيتلر در محافل سياسي مونيخ شد
به نظر ميرسيد وي قادر است خشم و عصبانيتي که بسياري افراد در خود احساس ميکردند
و ميل دروني آنها به مقصر دانستن فردي ديگر (بويژه بهوديان) در قبال
مشکلاتي که آلمان با آنها مواجه بود را به خوبي بيان کند
در اين سخنراني که در سال 1933 بيان شده
به خوبي ميتوان مشاهده کرد که نفرت و کينه شخصي هيتلر چطور به مخاطبانش نيز منتقل مي شود
"کشمکش بين افراد و دشمني ميان آنها"
"توسط احزاب ذينفع خاصي گسترش پيدا مي کند"
"آنها، يک گروه کوچک و بي اصل و نسب بين اللملي هستند که افراد را بر ضد يکديگر تحريک ميکنند"
"و نميخواهند که افراد در صلح باشند"
"آنها افرادي هستند که در خانه خود هستند و در عين حال انگار در همه جاي دنيا هم حضور دارند"
"و ريشه و وطن خاصي که در آن رشد کنند، ندارند"
"اما فردي که امروز در برلين زندگي ميکند، فردا در بروکسل"
"روز بعد در پاريس و سپس در پراگ... وين...لندن"
"و همه جا را خانه خود مي داند"
صدايي از بين جمعيت :"يهودي ها...."
"آنها تنها کساني هستند که مي توانند واقعا به عنوان عناصر بين المللي در نظر گرفته شوند"
"چون کسب و کار خود را در همه جا اداره مي کنند"
در اين زمان، بسياري از مردم در احساسات ضديهود هيتلر شريک بودند
و ناشکيبايي و آتشي مزاج بودنش به عنوان يک نقطه قوت شخصيتي تلقي مي شد
هانس فرانک که بعدها تبديل به يکي از سران حزب نازي شد
در سال 1920 براي نخستين بار سخنراني هيتلر را شنيد و درباره هيتلر ميگويد
"همه چيز از قلب انسان نشات ميگيرد"
"و انگار هيتلر همه ما را محسور کرده بود"
"او آنچه در ضمير افراد حاضر بود را به زبان مي آورد"
و اين نکته اي کليدي درباره کاريزماي هيتلر است
چون کاريزما به خودي خود در افراد وجود ندارد
و تنها در فعل و انفعالات متقابل
بين فرد و مخاطبانش ايجاد مي شود
فردي شبيه هيتلر که به مخاطبانش
آنچه خواهان شنيدنش بودند را مي گفت
خيلي از آنها مدت ها بود خواهان رهبري کاريزماتيک بودند
تا آنها را از بدبختي و فلاکت نجات دهد
تاريخ آلمان پر از داستان هاي چنين قهرماناني است
اينجا... در بين کوهستان هاي پيرامون منزل هيتلر
بر طبق افسانه ها، امپراتور فردريک بارباروس آرميده است
و در انتظار است تا بيدار شود و براي مبارزه نهايي اش بجنگد
و يکي از معروف ترين جاذبه هاي توريستي آن دوران
بناي يادبودي است که ساخت آن در سال 1875 به پايان رسيد
اين بنا به ياد "هرمان"، يکي از رهبران محلي ساخته شده بود که توانسته بود حدود 2000 سال پيش
آلمان ها را در جنگ با رومي ها به پيروزي برساند
تبليغات حزب نازي همواره مدعي پيوندي مستقيم بين هيتلر و هرمان بود
و هر دوي آنهار را به عنوان قهرمانان آلمان ترسيم مي کرد
هرمان بقدري براي حزب نازي مهم بود که هاينريش هيملر
در دهه 1930، قلعه وولزبرگ را در اختيار گرفت
تا آن را تبديل به يکي از مراکز قدرت نيروي اس اس نمايد
هيملر قصد داشت تا در سردابه هاي قصر
در پرتو شعله اي ابدي....
مراسم و تشريفات خاص اس اس را برگزار کند
در بالاي سردابه، تالاري بود که ملاقات هاي سران اس اس در آن برگزار ميشد
درست شبيه شواليه هاي باستاني ميزگرد (اشاره به محل گردهمايي شواليه هاي نجيب زاده باستاني که به شواليه هاي ميزگرد مشهور بودند)
و البته هميشه هم مطيع و وفادار به پيشواي شبه خدايشان بودند
هيملر درباره هيتلر ميگفت : او بدون شک مرد بزرگي است
"که مافوق همه بوده و انساني کاملا خالص و بر حق است"
هيملر اعتقاد داشت همانطور که هرمان در 2000 سال پيش
اثبات کرد که مافوق تمام قهرمانان آلمان است
آدولف هيتلر نيز مدل امروزي چنين قهرماني است
فضاي سياسي مونيخ در سال 1923، وخيم و بي ثبات بود
هيتلر تا آن زمان توانسته بود به رهبري حزب ناسيونال - سوسياليست کارگران آلمان
که از دو سال پيش بعضي آن را حزب نازي مي ناميدند برسد
و سازماني شبه نظامي بزرگ و رو به رشد
به نام "گارد طوفان" بوجود آورده بود
هيتلر در نوامبر سال 1923 تصميم گرفت وارد فاز اجرايي گردد
و تلاش کرد تا جرقه شورشي را در مونيخ بزند
در نهم نوامبر، نازي ها اقدام به راهپيمايي در خيابان هاي مونيخ کردند
اما توسط پليس متوقف شدند
اينجا در گوشه فلدهرن هال
دو طرف به روي هم آتش گشودند
در آن روز 4 پليس و 16 نازي کشته شدند
آن شورش که "پاوچ" ناميده شد، تلاشي قهرآميز و در عين حال بي ثمر
براي سرنگوني دولت دموکراتيک محلي بود
اما هيتلر، قضيه را تبديل به افسانه اي قهرمانانه کرد
اين اجراي مجدد ساليانه راهپيمايي مذکور
که پس از به قدرت رسيدن نازي ها فيلم برداري شده
به وضوح نشان ميدهد که هيتلر چگونه تلاش ميکرد تا افسانه مذکور را شکل دهد
نازي هايي که در جريان "پاوچ" کشته شدند "شهيد" ناميده شدند
و پرچم انها تبديل به نمادي مقدس گرديد
و محلي که تير خورده بودند نيز تبديل به مکاني مقدس شد
و بازماندگان آنها نيز مورد توجه خاص قرار گرفتند
هيتلر ميخواست نشان دهد که چطور پيروان فدايي اش
بخاطر هدفي بزرگ کشته شده اند
هدفي که در وجود رهبر شبه خداي آن افراد تجلي پيدا مي کرد
در سال 1924 و پس از جريان پاوچ
هيتلر توسط قاضي اي که با حزب او همفکر بود بخاطر نقشش در ان حوادث
با کمترين مجازات ممکن به زندان لندزبرگ فرستاده شد
و در آنجا بود که کتاب "نبرد من" را نوشت
هيتلر در اين کتاب تلاش مي کند تا اثبات کند
عنصر مهم ديگري که براي تبديل شدن
به يک رهبر کاربزما مورد نياز است را دارد
اين عنصر از ديد او، داشتن بصيرت و شناخت اينکه دنيا چگونه است و چگونه بايد باشد
شناخت و بصيرتي ددمنشانه و بي رحم
او در اين کتاب مي نويسد: "هرکس ميخواهد زندگي کند بايد بجنگد"
"و هرکس در اين دنيا که کشمکش و مبارزه هميشه در آن جريان دارد"
"نخواهد بجنگد"
"شايسته زنده ماندن نيست"
هيتلر عقيده داشت اينکه ما به نوعي حيوان محسوب مي شويم
مهم ترين نکته درباره نسل بشر است
و آلماني هاي آريايي را برترين حيوانات بر مي شمرد
عقايد هيتلر در کتاب "نبرد من" بعدها
و پس از به قدرت رسيدن نازي ها در دهه 30
در اين فيلم تبليغاتي که ساخت آن زمان است، توضيح داده شد
ما انسان ها نه تنها قانون "انتخاب طبيعي" را شکسته ايم
نه تنها از اشکال نالايق و نامستحق زندگي دفاع کرديم (منظور حق حيات افراد معلول و... است)
بلکه به آنها اجازه توليد مثل و تکثير نيز داده ايم...
هيتلر زماني که به قدرت رسيد طرح "نازا سازي اجباري" را
براي آلماني هاي معلول گزينش شده به اجرا در آورد
و البته بعدها اجازه داد تا
ده ها هزار تن از آنها کشته شوند
هيتلر در بيستم نوامبر 1924 از زندان لندزبرگ آزاد شد
و دست بکار بازسازي حزب نازي شد
بر خلاف آنچه که وي در کتاب نبرد من نوشته است
اعتبار کاريزماتيک هيتلر به عنوان يک انقلابي هنوز
تا حد زيادي بخاطر شهرت وي به عنوان يک سخنران چيره دست بود
اين مجموعه عکس ها که در اواخر دهه 1920 گرفته شده اند
نشان ميدهند که او چطور تلاش ميکرد تا تصوير پر انرژي و پويايي از خود را به ديگران بقبولاند
اما در اواسط دهه 1920 و به دنبال رشد اقتصادي آلمان
حمايت مردم از حزب نازي رو به افول گذاشت
و يکي از رهبران ارشد نازي يعني گريگور اشتراوسر
خواهان اين شد که رهبري حزب روشي دموکراتيک را برگزيند
او با اين چالش روبرو بود که آدولف هيتلر را متقاعد کند که با نظر او موافقت کند
در چهاردهم فوريه 1926 در شهر تاريخي بامبرگ
هيتلر اقدام به برپايي کنفرانس ويژه اي براي بررسي پيشنهادهاي اشتراوسر نمود
اما هيچ بحث و گفتگويي در کار نبود
تنها هيتلر چندين ساعت سخنراني در رد عقايد اشتراوسر ابراز کرد
که با تشويق و هلهله طرفدارانش همراه بود
هيتلر نه با بحث و گفتگو موافق بود و نه با خط مشي و سياست مبسوط و پر جزئيات
او اعتقاد داشت که براي يک رهبر کاريزماتيک، ابهام و در پرده بودن ارزشمندترين خصوصيت است
و اين نکته، مبناي عملکردي بود که وي بعدها براي حزب نازي ترسيم کرد
عضويت در حزب نازي براي هميشه تبديل به منبع بالقوه براي ملت آلمان خواهد بود
اصول حزب نازي تغيير ناپذيرند و سازماندهي آن نيز به سختي پولاد خواهد بود
و از لحاظ تاکتيکي نيز انعطاف پذير و انطباق پذير خواد بود
و در مجموع، شبيه به يک دستور و تکليف مقدس خواهد بود
هيتلر به سختي تلاش ميکرد تا ظاهر خود را کاريزماتيک نشان دهد
يکي از تکنيک هاي مورد استفاده وي، خيره نگاه کردن و زل زدن بود
او بيش از حد معمول به فردي که به وي خيره شده بود
نگاه مي کرد
آقاي فريدولين وان سپاون، از طرفداران حزب نازي بعدها در گفتگويي ابراز کرد که چنين امري را
زماني که به چشمان هيتلر نگاه کرده بود حس کرده است
وي گفت : آن لحظه يکي از عجيب ترين لحظات زندگي من بود"
"نگاه خيره هيتلر که در ابتدا کاملا بر روي من متمرکز بود"
"ناگهان به نقطه اي نامعلوم و در فاصله اي نامعلوم دوخته شد در حاليکه هنوز مستقيم به سمت من خيره شده بود"
"آن لحظه، لحظه بسيار عجيبي بود"
اما اگر شما کاريزماي هيتلر را قبول نمي کرديد
کار راحتي نبود که بخواهيد يک نازي باشيد
اينجا در بامبرگ، زمانيکه هيتلر از بحث و گفتگو درباره خط مشي و سياست حزب سرباز زد
يکي از رفقا و متحدان اشتراوسر شديدا ناراحت شد
اين مرد 28 ساله، يک روزنامه نگار سابق به نام جوزف گوبلز بود
و در دفتر خاطرات روزانه اش در اينباره مي نويسد:
"من ديگر 100% به هيتلر ايمان ندارم....من مايوس شده ام"
اما هيتلر به ارزش بالقوه گوبلز براي حزب نازي واقف بود
و بدين خاطر تمرکز و توجه خود را مستقيما بر روي گوبلز متمرکز ساخت
او را به مونيخ فراخواند
و با حرارت به تشريح روياهاي خود براي آينده آلمان پرداخت
و در عين حال به تملق گويي گوبلز نيز پرداخت
گوبلز شيفته هيتلر شد
و دو ماه بعد از بامبرگ، در دفتر خاطرات خود نوشت :
"آدولف هيتلر.... دوستت دارم... چون در عين حال که شخصيت بزرگي داري اما ساده و بي آلايش هم هستي"
هيتلر حالا حزبي که ميخواست را در اختيار داشت
حزبي که کاملا حول شخصيت او شکل گرفته بود
هرچند در دهه 1920 که اين تصاوير گرفته شدند
حزب نازي، حزب کوچکي محسوب مي شد
اما بيشتر خصوصيات و عناصري که بايد کنار هم قرار مي گرفتند تا هيتلر به عنوان
رهبري کاريزماتيک شناخته شود نيز تحقق يافته بودند
ماموريت او براي ايجاد و ساخت کشور آلمان آريايي و نژاد پرست
ارتباطي که از طريق سخنراني هايش با مخاطبانش ايجاد مي کرد
ادعاي وي که چون يک قهرمان بي چون و چراي جنگ است پس قدرتمند هم هست
ديدگاه دارويني وي، که در ماين کمپ رشد يافته بود
و شامل اين توهم نيز بود که يهوديان و کمونيست ها
مقصر تمام بدبختي هاي آلمان بودند
اما هنوز هم اگر فردي قلبا متمايل به قبول ديدگاه هاي هيتلر نبود
اصلا هيچ کاريزمايي نسبت به او در خود احساس نمي کرد
هربرت ريچر که در دهه 1920 در وزارت خارجه آلمان مشغول به کار بود در مصاحبه با بي بي سي گفت : هيتلر
بخاطر صداي خش دارش اصلا به دل من نچسبيد ..... او عقايد سياسي خيلي خيلي ساده اي
را فرياد مي زد و به نظر من اصلا فرد طبيعي و متعادلي نبود
جوزف فلدر، يک سياستمدار سوسيال - دموکرات در دهه 1920 نيز در مصاحبه با بي بي سي گفت: او مباحث خاصي
را مطرح مي کرد که به هيچوجه درست نبودند و نظري که بعد از آن سخنراني به دوستم گفتم
اين بود که اميدوارم اين مرد يعني هيتلر
هرگز در راس هرم قدرت سياسي آلمان قرار نگيرد
و در سال 1928 شرايط طوري بود که هيتلر اصلا به چشم نمي آمد
اکثريت مردم آلمان اصلا تحت تاثير
کاريزماي هيتلر قرار نداشتند
و حزب نازي در انتخابات ماه مي 1928 تنها 2.6% آرا را بدست آورد
جذبه هيتلر بخاطر بحران اقتصادي تنها براي
بخش کوچکي از طرفداران متعصب حزب نازي ملموس بود
در واکنش به سقوط وال استريت در سال 1929
اقتصاد آلمان نيز تقريبا به شکل کامل از هم پاشيد
دولت وايمار براي پرداخت غزامت جنگي متفقين
مجبور به قرض کردن پول و گرفتن وام شد
و حجم بدهي ها فراتر از آن بود که امکان بازپرداخت آنها وجود داشته باشد
بانک ها ورشکسته شدند و نرخ بيکاري نيز به شدت افزايش يافت
هرچند در اين گيرودار، اقبال عمومي به نازي ها افزايش يافت اما کمونيست ها نيز همين شرايط را داشتند
آلويز پفالر از اعضاي حزب کمونيست آلمان در دهه 1930 در مصاحبه با بي بي سي گفت: اين بارقه اميد
وجود داشت که سوسياليزم مورد اقبال عمومي واقع شود که نرخ بيکاري کاهش پيدا کند
که همه حق داشتن کار پيدا کنند و حقوق ها افزايش يابد
در تالارهاي نوشيدن آبجو
درگيري بين نازي ها و کمونيست ها
تبديل به اتفاقي روزمره شده بود
ليوان بزرگي جلوي افراد گارد طوفان بود که در عمل براي آنها نقش
اسلحه را بازي مي کرد و در طي درگيري ها، به سمت کمونيست ها پرتاب مي کردند
درگيري ها بسيار وحشيانه بود و معمولا
کار چند نفر حتي از گارد طوفان به بيمارستان کشيده مي شد
و سر و صورت آنها زخمي مي شد
سرم زخم شده بود و خونريزي مي کرد
هيتلر در چنين جوي از خشونت و بحران هاي سياسي در حال رشد بود
هيتلر در صف آرايي هاي انتخاباتي
آشکارا خواهان کنار گذاشتن اصول دموکراسي
و آلمان جديدي که تحت رهبري وي متحد شده باشد بود
ترانه "سرود آلمان" ساخته جوزف هايدن
رقباي ما، ناسيونال-سوسياليست ها و بخصوص من را متهم مي کنند که
که ناشکيبا و ناسازگار هستيم
ادعا مي کنند که نميخواهيم با ديگر احزاب همکاري کنيم
و يکي از سياستمداران پا را از اين فراتر نهاده و گفته که ناسيونال - سوسياليست ها اصلا آلماني نيستند
چون قبول نمي کنند که با احزاب ديگر کار کنند
اما اينکه در آلمان 30 حزب فعاليت کنند امر معقولي است؟
من فقط ميتوانم بگويم که افراد محترم کاملا حق دارند
ما ناشکيبا هستيم.... من فقط يک هدف دارم: اينکه تمام همه اين احزاب را از آلمان بيرون بندازم
ما براي خودمان يک هدف تعيين کرده ايم و تا پاي مرگ براي آن خواهيم جنگيد
برونو هاهنل از هواداران حزب نازي در دهه 1930 ميگويد: هدف ما اين بود که تنها يک نفر
حق سخن گفتن داشته باشد و ما در حزب مان چنين فرد قوي اي را داشتيم
جوتا روديگر يکي ديگر از هواداران حزب نازي در آن دوره مي گويد: مردم واقعا گرسنه بودند
اين امر بسيار بسيار سخت بود
و در اين زمينه....به نظر مي رسيد
هيتلر با توجه به سخنراني هايش... پيام آور نجات و رستگاري ملت آلمان بود
هيتلر به هيچوجه طرفداران جديدش را هيپنوتيزم نکرده بود
تا بر خلاف ميل شان کاري را انجام دهند
و خود ملت در آن اوضاع آشفته و نا اميدانه
خواستار اعتماد کردن به رهبري بودند که احساس مي کردند کاريزما دارد
اما در عين حال، همه هم اعتقاد نداشتند که هيتلر، درمان تمام مشکلات آلمان است
و يکي از برجسته ترين آنها، رئيس جمهور هيندنبرگ بود
عليرغم آنکه حزب نازي در سال 1932 بزرگترين حزب سياسي آلمان شده بود
اما هيندنبرگ از قبول هيتلر به عنوان صدر اعظم سرباز زد
و او را "سرجوخه بوهمي" خطاب کرد
به هيتلر سمت معاون صدر اعظم پيشنهاد شد
اما اينبار او از قبول آن امتناع کرد
و بعضي از حاميانش، اين لجاجت هيتلر را کاري قهرمانانه تلقي ميکردند
جوزف گوبلز در دفتر خاطرات سال 1932 خود مي نويسد: هيتلر به اعصاب خود مسلط بود و تمام دسيسه ها را بي اثر مي کرد
من عاشق ايت خصوصيت و طرز رفتارش هستم
اما ديگر سران حزب نازي نسبت به هيتلر اينقدر ديد ستايش انگيز نداشتند
گريگور اشتراوسر که هنوز شخص مهمي در حزب محسوب ميشد
اينطور فکر ميکرد که هيتلر احمق تر از آن است که صدر اعظم آلمان شود
او به قدر کافي بدست آورده است (اشاره به اينکه هيتلر ظرفيت قدرت بيشتر را ندارد)
او بايد درک کند که در صورت قبول اين منصب
هيچکس او را قبول نخواهد کرد
من امادگي اين را ندارم که در انتظار پيشوا بمانم
تا صدر اعظم رايش را منصوب کند
و در نتيجه، جنبش ما با شکست مواجه شود
براي من بازي به آخر خط رسيده است و بدين خاطر از حزب استعفا مي دهم
و قصد دارم براي تجديد قوا به کوهستان برم و در آنجا زندگي کنم
اما بعضي از نخبگان آلمان به اين نتيجه رسيده بودند
که صدر اعظم شدن هيتلر ممکن است
باعث پايان يافتن مشکلات آلمان شود
فرانز وان پاپن که از اشراف بود و خود قبلا صدر اعظمي را تجربه کرده بود
اعتقاد داشت که هيتلر ميتواند دست نشانده مفيدي باشد
Der Mann ist doch ein Ausbund von Kleinbuergertum...
البته او نه تنها به وجه کاريزماتيک هيتلر اعتقادي نداشت بلکه او را ناگيرا و نچسب هم تلقي ميکرد
در واقع آنها انقدر که از کمونيست ها در هراس بودند، از هيتلر نگراني و ترسي نداشتند
کمونيسم.... کمونيست ها.....
اينها تهديد اصلي عليه آلمان هستند و بايد کاري در قبال آنها انجام دهيم
و بدين خاطر وان پاپن و دوستانش
از ايده صدراعظم شدن هيتلر حمايت کردند
با اين شرط که تنها تعداد کمي از اعضاي حزب نازي در کابينه حضور داشته باشند
رفتار سياستمدارانه.............
در 30 ژانويه 1933 و پس از اعمال نفوذ وان پاپن و ديگران
هيتلر از جانب رئيس جمهور هيندنبرگ به سمت صدارت عظمي منصوب شد
اين امر براي حاميان هيتلر به عنوان قاطع ترين مدرک
قدرت وي به عنوان رهبري کاريزماتيک محسوب مي شد
زماننيکه صدر اعظم شدن وي به نظر غير ممکن مي رسيد
و بسياري هم به او با ديده ترديد مي نگريستند، هيتلر از آنها خواسته بود که به او ايمان داشته باشند
و حالا او صدر اعظم شده بود
وان پاپن که از محو دموکراسي خشنود بود
معاون (نايب صدر اعظم) شد
در حاليکه در آن مقطع فکر مي کرد که خود و دوستانش قادر به کنترل هيتلر خواهند بود
او به زودي متوجه شد که يکي از
شگفت انگيزترين پيش بيني هاي نادرست در تاريخ را مرتکب شده است
هيتلر در 10 فوريه 1933 به عنوان صدراعظم براي ملت آلمان سخنراني کرد
هزاران نفر در تالار سخنراني حضور داشتند
و ميليون ها نفر هم از راديو به سخنان وي گوش مبدادند
اما هيتلر تمام آنها را در انتظار نگه داشت
همراهان و رفقاي ملت آلمان......
When he did start, Hitler stuck to his old familiar script.
سخنانش خيلي کلي بود و جزئيات را به شکل مبهم بيان ميکرد
و به آلماني ها القا مي کرد که مشکلات شان را بايد بدون کمک خارجي حل کنند
هرگز به کمک خارجي اعتماد و اتکا نکنيد
کمکي که منبع آن جايي غير از ملت ما... و مردم ما باشد
آينده مردم آلمان فقط و فقط در دستان خود ما قرار دارد
تنها زمانيکه در هدايت رو به جلوي مردم آلمان موفق شويم
و اينکار را بواسطه تلاش هاي خوذمان، کار خودمان، تصميم خودمان، مبارزه خودمان، پشتکارمان خودمان انجام دهيم
تنها در آن زمان است که مجددا کشوري مترقي خواهيم داشت... همانطور که اجداد و پدران ما نيز چنين کردند
پدران مان، آلمان را مثل يک هديه کادوپيچ شده از ديگران نگرفتند بلکه با سخت کوشي خودشان آلمان را ساختند
اما اگر هيتلر شما را يک آلماني واقعي تلقي نميکرد
شما ناگهان در معرض خطر قرار مي گرفتيد
هزاران تن از مردمي که حزب نازي، آنها را دشمن رژيم جديد فرض ميکرد
و عمدتا مخالفان سياسي حزب و معدودي از يهوديان بودند
در بازداشتگاه ها محبوس شدند
اين بازداشتگاه در "داخائو" در حومه شهر مونيخ
تنها چند هفته پس از صدر اعظم شدن هيتلر کار خود را آغاز کرد
اين کمپ ها در آغاز کار
تحت کنترل گارد طوفان حزب نازي بودند
که در اين فيلم در حال رژه رفتن در زير طاق نصرت شهر برلين هستند
اما رژه منظم آنها، واقعيت خشن و بي نظم شان را در خود پنهان کرده بود
يکي از رهبران گارد طوفان در سال 1933 مي گويد: هرکدام از ما به عنوان مهار
براي ديگر افراد عمل مي کرد و در عين حال از روال هاي رسمي متداول نيز پرهيز مي کرديم
همه بواسطه توقيف هاي پيشگيرانه به نوعي به تهديد ديگران مي پرداختند
هرکس براي تهديد ديگران کافي بود تنها نام "داخائو" را به زبان آورد
اين بازداشتگاه ها در ان زمان هنوز محل کشتارهاي جمعي مردم نبودند
اما رفتار با زندانيان در آنها بي نهايت وحشيانه بود
و بسياري از زندانيان در آنها به قتل مي رسيدند و
و شکنجه (بويژه شکنجه رواني) امري متداول در آنها بود
جوزف فلدر که در طي سالهاي 1934 تا 1936 در داخائو زنداني بوده مي گويد: من در يک محوطه بزرگ
در حاليکه زنجير به دست و پايم بود نگه داشته ميشدم و هر 4 روز يکبار چيزي براي خوردن به ما مي دادن
که مغمولا کوزه اي آب و قدري نان بود
پس از 4 روز به من گفته شد که فردا آزاد مي شوي
اما فقط داشتند سر به سرم ميذاشتند و مرا بازي مي دادند
آنها مرتب به من ميگفتند به زودي آزاد مي شوي اما.... هيچوقت چنين اتفاقي رخ نداد
واقعيت در سراسر آلمان کاملا مشهود بود:
هيتلر رهبري حرکت هاي انقلابي جبري را بر عهده گرفته بود
و هرگونه مخالفت و مقاومتي را به شديدترين شکل ممکن سرکوب ميکرد
اما حال که صدراعظم شده بود
هيتلر خواهان حمايت تمام مردمي که در مرزهاي آلمان زندگي مي کردند و او
آنها را آلماني هاي واقعي مي ناميد نيز شده بود
گارد طوفان نازي هنوز هم مثل گدشته آماده ريختن خون دشمنان حزب بود
پس هيتلر چطور ميتوانست هم از خشونت گارد طوفان در جهت منافع خود سود ببرد
و در عين حال بخاطر رفتارهاي آنها سرزنش و بازخواست نشود؟؟
يکي از نشانه هاي اوليه از اينکه چطور هيتلر براي اجراي چنين فريبي، تلاش ميکرد
دو ماه پس از صدراعظم شدن او، به چشم ميخورد
تعصب و نفرت ضديهود هيتلر هيچ حد و مرزي نداشت
و در يکم آوريل 1933 و با اجازه مستقيم هيتلر
حزب نازي اقدام به تحريم مغازه ها و کسب و کار يهوديان نمود
که اين عمليات يک روز به طول انجاميد
آرنون تمير از يهوديان آلماني در دهه 1930 ميگويد : احساس ميکردم انگار در يک چاه عميق افتاده ام
و اين زمانيکه بود که من براي نخستين بار با تمام وجودم متوجه شدم که
قانون فعلي در مورد يهوديان بکار برده نخواهد شد
شما ميتوانستيد هرکاري که ميخواهيد با يک يهودي انجام دهيد
يهوديان مهدور الدم محسوب ميشدند (کسي که کشتن او مباح است)
اما چون هيتلر نميتوانست پيش بيني کند که واکنش ها بويژه در خارج از مرزهاي آلمان
نسبت به اين اتفاقات چگونه خواهد بود، به هيچوجه تمايل نداشت که اسم او با اين وقايع در ارتباط باشد
اسناد مربوط به تحريم يهوديان تنها با عنوان
رهبري حزب کارگران ناسيونال - سوسياليست آلمان" امضا شده بودند
اما هيتلر در عين حال نگران بود که کنترل گارد طوفان
از دست او خارج شود و اين شک در او تقويت ميشد که
قدرت اين گروه تبديل به تهديدي براي رژيم خود او شده است
بدين خاطر به آنها گفت که انقلاب به پايان رسيده
اما گارد طوفان خواهان اين بود که باز هم اهداف انقلاب را به پيش برد
و به مفاهيم و کلمات سرود حزب نازي که توسط هورست وسل
سروده شده بود پايبند باقي بمانند
پرچم ها در اوج به اهتزاز در آمده اند صفوف به صورت فشرده و منظم ايستاده اند
گارد طوفان با گام هايي استوار و محکم به پيش ميروند
همراهان مورد اصابت گلوله سرخ ها و مرتجعين قرار ميگيرند
اما بازهم پر انرژي در صفوف ما به پيش ميروند
رهبر آنها يعني ارنست روهم
حتي ميخواست که گارد طوفان جانشين ارتش آلمان شود
اما ارتش تمايلي به هيچگونه ارتباط با اين گروه آدمکش و جاني نداشت
يکي از افسران ارتش آلمان در دهه 1930 ميگويد: گارد طوفان بخاطر رفتارشان از جانب هيچکس مورد قبول قرار نميگرفت
و در نهايت ميتوان به نوعي گفت که
تقريبا تمام سربازان ارتشي از افراد گارد طوفان متنفر بودند
وان پاپن که نقش معاون هيتلر را داشت
در حال جمع آوري شکايت ها عليه افراد گارد طوفان بود
اين امر با توجه به نزديکي وان پاپن به رئيس جمهور سالخورده (هيندنبرگ) به شکل
بالقوه ميتوانست براي هيتلر خطرناک باشد
در 17 ژوئن 1934، وان پاپن سخنراني اي در جمع مردم ايراد کرد و در آن آشکارا به انتقاد از حزب نازي پرداخت
او در اين سخنراني گفت: آلمان نبايد
تبديل به قطاري شود که به سمت ناکجا آباد در حال حرکت است
و هيچ کس نميداند قرار است در کجا متوقف شود
اما هيتلر متوجه شد که ميتواند تمام اين مسائل را به نفع خود تمام کرده و
تصور ميليونها آلماني از خود به عنوان يک رهبر را تغيير دهد
و در اين بين به تنها چيزي که نياز داشت اين بود که بي عاطفه و بي باک باشد
در 30 ژوئن 1934
هيتلر با قطار به سواحل تگرنسي در باواريا
و اقامتگاه "بدويسي" در باواريا سفر کرد
جايي که روهم و ديگر رهبران ارشد گارد طوفان همگي در حال سپري کردن
تعطيلات شان در هتلي بودند که بعدها به نام "هانزل بار" معروف شد
هيتلر و همراهانش ساعت 6:30 صبح به آنجا رسيدند
هيتلر وارد لابي هتل شد
و از پله ها به سمت طبقه اول هتل
که روهم در يکي از اطاق هاي آن خوابيده بود رفت
هيتلر با اين ادعا که روهم در خال طرح کودتايي بر ضد او بوده
دوست و همراه قديمي خود و ديگر سران گارد طوفان را دستگير کرد
دو روز بعد، روهم تيرباران شد
بسياري ديگر نيز که هيتلر از انها کينه به دل داشت
در همان زمان کشته شدند
گريگور اشتراوسر که زماني يکي از نازي هاي برجسته بود اما با هيتلر
سر سازش نداشت نيز کشته شد
در مورد وان پاپن نيز هرچند دو تن از آجودان هايش کشته شدند
اما خود وي جان سالم به در برد
و نهايتا به عنوان سفير آلمان به وين فرستاده شد
هيتلر در نتيجه بيرحمي بکار برده در قتل روهم و ديگران، منفعت زيادي بدست آورد
حال به نظر ميرسيد که هيتلر توانسته عناصر بي نظم و ناسازگار
در درون حزبش را از بين ببرد
و بسياري از آلماني ها براي بار نخست او را در نقش رهبر ملت
و نه در نقش رهبر حزب نازي مي ديدند
در دوم آگوست 1934 و درست يکماه پس از قتل روهم
به تمام افراد نيروهاي مسلح آلمان دستور داده شد تا سوگند وفاداري به شخص هيتلر ابراز کنند
من به پروردگار قسم ميخورم
اين سوگند مقدس
به پيشوا
رئيس جمهور هيندنبرگ به تازگي فوت کرده بود
و هيتلر حالا هم رئيس جمهور و هم صدراعظم بود
آدولف هيتلر.....
جمعيت : آدولف هيتلر
تنها چند هفته بعد و در سپتامبر 1934
هيتلر در گردهمايي حزب نازي در نورنبرگ حضور پيدا کرد
حزب نازي نخستين بار در سال 1927 در نورنبرگ اقدام به برگزاري گردهمايي کرده بود
اما اين گردهمايي بيش از باقيه در خاطره ها باقي خواهد ماند
و نقش مهمي در بوجود امدن اسطوره هيتلر ايفا خواهد کرد
چون از اين گردهمايي فيلم برداري شد
و تحت عنوان فيلمي با نام "پيروزي اراده" براي ملت آلمان به نمايش در آمد
هيتلر در اين فيلم به صورت رهبري شبه خدا و بي عيب ترسيم شد
که از ابرها فرود آمده تا با رعاياي ستايشگر خود ديدار کند
در نتيجه فيلم "پيروزي اراده" ديگر فقط مردمي که با هيتلر ديدار ميکردند
تحت تاثير پيشوا قرار نميگرفتند بلکه هرکسي که فيلم را ميديد
هم تحت تاثير پيشوا و تاثيرات احساسي کلام او قرار ميگرفت و به هيجان در مي آمد
حال ديگر ميليون ها نفر ديگر هم ميتوانستند در سينماها
تصويري از هيتلر که کاملا هنرمندانه و بادقت ترسيم شده بود را ببيند
اميل کلين از حاميان حزب نازي در دهه 1930 ميگويد: پيشوا براي من يک شخصيت مقدس بود
پيشواي رايش آلمان (پيشواي امپراطوري آلمان)
او که آينده نگريش اين همه نعمت براي المان به ارمغان آورده بود
او که آنقدر قوي بود که توانسته بود ميليون ها نفر را با هم هماهنگ کند
در ان زمان اين ميل وجود داشت که قدرت در دستان مردي قرار گيرد که بگويد
"ما فلان کار را انجام خواهيم داد و آن کار طوري انجام شود
"که انگار ما خودمان نشسته ايم و برده هايمان آن کار را انجام داده اند"
تئودور اشنبرگ که در دهه 1930 مدير بازرگاني بود ميگويد: چنين ديدگاهي هرچند که ذهن شما را بيمار ميکند اما
در عين حال بسيار فريبنده هم هست... هيتلر هيچ قولي در هيچ موردي نميداد
و هميشه تنها ميگفت "اين امر فقط براي مردم آلمان است" و
بايد مردم را از خظر مارکسيسم رها کنيم
من تکنيک هيتلر را تحسين ميکنم
جوتا روديگر از حاميان نازي در دهه 1930 ميگويد: حقيقت اين است که هيتلر تلاش ميکرد
همه آنها يا لااقل بيشتر آنها را زير يک سقف جمع کند تا برايشان صحبت کند
تا آنها با هم همکاري کنند
مردم ميگفتند که هيتلر خاصيت آهنربايي را دارد
که انگار بر روي سر ملت آلمان کشيده ميشود
اما عليرغم تمام اين تملق ها... هيتلر هيچ تغييري نکرده بود
او مثل هميشه لبريز از نفرت بود
و بالتبع رژيم تحت سلطه وي نيز همينگونه بود
در همان سال ساخت فيلم "پيروزي اراده" يعني سال 1934
آلويز فالر از کمونيست هاي آلمان از جانب
پليس مخفي نازي (گشتاپو) براي بازجويي دستگير شد
او در اينباره ميگويد: آنها به صورت من ضربه ميزدند
به مدت ساعت و فقط به صورتم ضربه ميزدند
و بدين خاطر پرده گوشم پاره شد
و پس از آن، من سر و صدايي باورنکردني شنيدم
آن صدا شبيه غرش رعد وبرق بود.... غرشي باورنکردني
و از آن پس ديگر نميتوانستم چيزي را به درستي درک کنم
پس از آنکه آلويز به شدت خونريزي کرد
گشتاپو ابتدا او را وادار کرد که خون خودش را از کف زمين پاک کند
و سپس او را به يکي از بازداشتگاه هاي نازي فرستادند
دليل اينکه چنين رفتارهايي نتوانست (لااقل به مقدار زياد) از
محبوبيت هيتلر در عامه مردم بکاهد
اين بود که بسياري از آلماني ها اعتقاد داشتند که دليل استفاده هيتلر از
خشونت، برگرداندن نظم و قانون به جامعه است
ماريا ماوث که در دهه 1930 شاگرد مدرسه بود در اينباره ميگويد: در ابتدا به نظر ميرسيد
همه چيز درست است.... حتي وقتي اولين کمونيست ها و سوسيال دموکرات ها
را که حتي خود من هم ديده بودم، ميديديم که در کاميون ها منتقل ميشوند
اين چيزها اصلا نه باعث نگراني ما ميشد و نه حتي ما را وادار به فکر کردن ميکرد
چون نهايتا آنها فقط کمونيست بودند.... و دشمن مردم محسوب ميشدند
هيتلر به شدت دقت ميکرد که تنها بر ضد گروه هايي در جامعه آلمان وارد عمل شود
که بيشتر آلمان ها از قبل نسبت به آنها نفرت و کينه داشتند
مثل يهودي ها و کمونيست ها
هيتلر کاملا آگاه بود که به عنوان يک رهبر کاريزما
هرچه با دقت بيشتري به سراغ دشمنان شناخته شده براي ملت برود، تاثير و سود بيشتري براي منافع خودش خواهد داشت
کمتر از 1% مردم آلمان يهودي بودند
و افراد کمي جرات داشتند که در آن مقطع، خود را کمونيست معرفي کنند
پس اکثريت مردم آلمان تا زمانيکه دنياي جديد نازي را قبول داشتند
در خطر شکنجه و آزار قرار نداشتند
و چون نرخ بيکاري در حال کاهش يافتن بود
و به نظر ميرسيد که اقتصاد رو به رشد است
بسياري از آلماني هاي عادي احساس ميکردند که اين
سرآغاز دوراني جديد است که خوش بينانه به آن نگاه ميکردند
ارنا کرانتز که در دهه 1930 دانش آموز بود ميگويد: در ابتدا موجي از اميد
در جامعه جريان داشت چون ما شرايط را کاملا بهتر ميديدم
در کشور نظم و قانون حاکم بودند.... امنيت مردم بسيار بهتر شده بود
ديدگاه هاي نازي با وسواس و به صورت ويژه به جوانان آموزش داده مي شد
و مهم تر از همه اينکه هيتلر رهبري بدون عيب و نقص بود
اين سربازان "سازمان جوانان هيتلري" در واقع سربازان آينده ارتش آلمان بودند
که هيتلر انتظار وفاداري مطلق از آنها را داشت
فرانز جاجمن از اعضاي "سازمان جوانان هيتلري" در دهه 1930 ميگويد: در سازمان جوانان هيتلري اين امر را در ذهن ما
جا انداخته بودند که بقاي آلمان نبايد به هيچوجه به خطر بيافتد حتي اگر به قيمت از دست دادن جانمان باشد
آن زمان بود که من متوجه شدم افراد در سازمان جوانان هيتلري
در قبال هم، روشي مبتذل را در پيش گرفته بودند
روش هاي ناخوشايند و خشن کاملا عادي بود
براي مثال به ما ميگفتند
اگر معلمان تان هنوز اين دوران جديد را درک و قبول نکرده اند
بايد با پشت دست بر دهن آنها بکوبيد
پيشوا سخن ميگويند
حال که حزب نازي به قدرت رسيده بود، بسياري از نزديکان هيتلر
حتي بيشتر از قبل به او و سياست هايش اعتقاد و ايمان پيدا کرده بودند
هرمن گورينگ در سال 1934 گفت: ما عاشق آدولف هيتلر هستيم چون عميقا و بدون ترديد اعتقاد داريم
که او از جانب خدا براي ما فرستاده شده تا آلمان را نجات دهد
براي آنها که از هيتلر پيروي ميکردند
هيچ خصوصيت و صفتي نبود که در حد کمال
و به شکل کامل در وي وجود نداشته باشد
وقتي هيتلر به آنها ميگفت که آنچه در حال انجام آن هستند براي هزار سال دوام خواهد داشت
اين گفته به هيچوجه و براي هيچکدام از آنها عجيب و دور از ذهن نبود (اشاره به گفته هيتلر مبني بر اينکه رايش سوم هزار سال دوام خواهد داشت)
آرزو و اراده ما اين است که اين کشور و حکومت رايش براي هزاران سال دوام داشته باشد
ميتوانيم با دانستن اينکه آينده کاملا از آن ماست خوشحال باشيم
يک خبرنگار خارجي که در گردهمايي سال 1934 حضور داشته
در گزارش خود نوشته که بعضي از حاضران به هيتلر طوري نگاه ميکردند که انگار حضرت مسيح است
اين امر اصلا تصادفي نبود
خود هيتلر بعدها گفت که توسط نيرويي عرفاني و مرموز
که خود وي آن را "مشيت الهي" ناميد، هدايت و راهنمايي شده است
اين اعتقاد به خود به عنوان نوعي مسيح
يک بخش کليدي و مهم از جذبه کاريزماتيک او بود
شگفت آور نيست که کليساهاي قانوني و شرعي تا حد زيادي
داراي رابطه اي نامتعادل و متلاطم با نازي ها بودند
حتي بعضي از کشيشان در مقام رد کردن و نپذيرفتن هيتلر برآمدند
اما در بين رهبران مسيحي، موارد زيادي هم بودند که نسبت به نازي ها به شکلي کاملا
متفاوت واکنش نشان دادند و رژيم نازي را با آغوش باز پذيرفتند
اين فيلم نشان دهنده اجتماعي کليسايي است که در سال 1934 در مونستر برگزار شد
و پرچم هايي که ميبينيد و در آنها، صليب شکسته جاي خود را به صليب عيسي مسيح داده اند
متعلق به "جنبش مسيحيان آلماني" هستند
که شاخه اي از کليساي پروتستان بود که از نازي ها حمايت مي کرد
يکي از اعضاي برجسته اين جنبش، آدولف هيتلر را
به عنوان تجلي اراده ازلي پروردگار ميناميد
ميليون ها مسيحي ديگر نيز از هيتلر حمايت ميکردند
در کنفرانس پرستاران وابسته به کليساي پروتستان که در سال 1933 برگزار شد
يکي از خواهران روحاني حاضر در آن کنفرانس، هيتلر را
به عنوان "ناجي آلمان از شر بلشويسم و مارکسيسم" خطاب کرد
اما تقريبا ميتوان گفت که هيتلر يک مسيحي معتقد نبوده
و اينجا... در محل گردهمايي حزب نازي در نورنبرگ
نوع متفاوتي از اعتقادات معنوي به اجرا در مي آمد
افسون حاصل از فهرستي از جنگ هاي آلمان که در جلوي هيتلر نصب شده
مرتبط با اين عقيده است که نوعي حيات پس از مرگ وجود دارد
و معتقد است فرد مرده به صورت بخشي از آلمان به حيات خود ادامه خواهد داد
تو مرده نيستي..... تو زنده هستي
و در آلمان زندگي ميکني
و اگر اين عقيده را نوعي مذهب فرض کنيم
هيتلر نيز پيامبر آن مذهب خواهد بود
روز تولد هيتلر که اينجا در برلين جشن گرفته ميشد
تبديل به روزي براي شادي ملي شد
او بخاطر تلاش براي بازگرداندن عظمت آلمان مورد ستايش قرار ميگرفت
و در اين فرآيند، مبالغ قابل توجهي خرج نيروي نظامي آلمان ميشد
هيتلر تبديل به رهبري شده بود که جايگاهش
بسيار فراتر از مسائل عادي زندگي هاي روزمره بود
و بدين خاطر بود که آلماني ها در عين حاليکه
از نازي هايي که با انها سر و کار داشتند متنفر بودند
اما به هيتلر احترام ميگذاشتند و حساب او را از نازي هاي ديگر جدا ميکردند
پليس آلمان در گزارشي که سال 1935 نوشته شده گفته است: مردم عادي نسبت به
پيشوا و صدراعظم رايش يعني آدولف هيتلر حس رفاقت و همدردي زيادي حس ميکنند
من هرگز تعبير و تفسير منفي اي که مستقيما مربوط به شخص وي باشد را نشنيده ام
بلکه به کرات جملاتي از اين دست را ميشنوم که
"اگر هيتلر ميتوانست همه کارها را خودش انجام دهد"
"خيلي چيزها متفاوت از وضعيت فعلي بودند"
"اما مشکل اينجاست که او نميتواند همه چيز را شخصا کنترل کند"
اين افسانه که اگر هيتلر فقط از جنبه هاي بد
رژيم نازي آگاه بود حتما آنها را تغيير ميداد
در واقع نقش سوپاپ اطمينان براي سيستم را بازي ميکرد
سوپاپي که از تصوير هيتلر به عنوان رهبري کاريزماتيک محافظت ميکرد
هنگامي که هيتلر از خانه خود به مناظر اطراف نگاه ميکرد
خودش خوب ميدانست که ارباب بي چون و چراي آلمان است
مسير او از فردي گمنام که پيش از
جنگ جهاني اول وارد مونيخ شد
تا تبديل شدن به صدراعظم و پيشواي مردم آلمان
شبيه قصه هاي هزار و يکشب بود
اما نکته اي که در اين ميان جلب توجه ميکند اين است که
کاراکتر و شخصيت او در اين مدت اصلا تغيير نکرده بود
اين فيلم خانگي که در دهه 1930
از هيتلر و اين کودکان گرفته شده
تصويري نادرست از وي را ارائه ميکند
او هنوز هم هيچ وابستگي و تعلق خاطر احساسي طبيعي
به هيچ فردي نداشت
گرچه در آن دوران دوست دختري به نام اوا براون داشت
اما رابطه آنها چنگي به دل نميزد
هيتلر به ندرت اوا را ميديد و او نيز دوبار در دهه 1930 اقدام به خودکشي کرد
هيتلر هنوز هم مملو از نفرتي بود که پيش از جنک و در زمان اقامت در وين نيز وجودش را پر کرده بود
اما معايب شخصيتي هيتلر در آن دوران
نوعي مزيت و نقطه قوت محسوب ميشد
نبود حس دلسوزي و وابستگي عاطفي در وي
باعث شده بود تا هيتلر تبديل به انساني با حداقل نيازهاي احساساتي شود
و در نتيجه، حاميانش شيفته قطعيت
و قدرت آشکار او بودند
رشد و صعود او در نردبان قدرت همواره اين نکته را يادآوري ميکند
که در زمان هاي سخت، چه اتفاقاتي ممکن است رخ دهد
مخصوصا وقتي تصميم بگيريد به رهبري ايمان داشته باشيد که فکر ميکنيد کاريزما دارد
حال که قدرت خود را تثبيت کرده بود
هيتلر در اين کوه هاي بلند جنوب باواريا مينشست
و خواب روياهاي پيروزي خونينش را ميديد
مترجم : بيرنگ birang.1357@yahoo.com WWW.Facebook.com/JGhanbar
آنچه در قسمت بعد خواهيد ديد
هيتلر اعتقاد داشت که تمام تصميمات بزرگ و مهم را
بايد به تنهايي و بدون مشورت با ديگران اتخاذ کند
و در سال 1937 به ژنرال هايش گفت که
بر مبناي يک جدول زمان بندي شده تصميم به گسترش مرزهاي آلمان گرفته است
حتي اگر اين امر به بهاي وقوع جنگ باشد
اما نکته شگفت انگيز آن است که هيچ مدرکي دال بر اين وجود ندارد که
اکثريت حاميان هيتلر واقعا خواهان وقوع جنگ بوده اند
اما هيتلر نميتوانست تمايلات جنگ طلبانه خود براي
ايجاد يک امپراطوري نازي از طريق ييروزي در جنگ را بدون
پشتيباني و حمايت اکثريت آنهايي که رهبرشان بود تخقق بخشد
براي متقاعد کردن اين افراد به قبول جنگ
هيتلر مجبور بود از تمامي تکنيک هاي تحريک و ترغيب که داشت استفاده کند
و به صورت کامل از وجه کاريزماتيک خود بهره برداري کند
اميدوارم ترجمه اين مستند مورد قبول و توجه دوستان قرار گرفته باشد و از نظرات و پيشنهادت شما براي بهبود کيفيت کارهاي بعدي با آغوش باز استقبال ميکنم birang.1357@yahoo.com
ميهن دانلود اميدوار است از تماشاي اين مستند لذت برده باشيد .:.www.MihanDownload.com.:.
ميتوانيد جديدترين نرم افزارها، بازيها، فيلمها و مستندهاي روز دنيا را از ميهن دانلود دريافت کنيد .:.www.MihanDownload.com.:.